Mikołaj Sęp Szarzyński

namioty Mielno alveo
Mikołaj Sęp Szarzyński , urodzony w 1550, zmarły w 1581, był gorliwym katolikiem, uprawiał małe formy wiersza (epigram, epitafium, sonet, pieśń). Jedyny tomik poezji, którym dysponujemy, to ,,Rytmy abo Wiersze Polskie” (1601). Jego poezja jest retoryczna. Przekonuje, że sens życia kryje się w bojowaniu o wartości nadrzędne. Sęp odrzuca fałszywy pokój, oparty na „ponętach rozkoszy ziemskich”. Odrzuca pozorne uroki świata. Łączył naukę i poezję (wspomina w swoim dziele o teorii Ptolemeusza – 7 sfer poruszających się w różnych kierunkach). Krótkość życia i niepewność doświadczenia utrudniają rozpoznawanie właściwych wartości, na pozór „rozkosz” i „skarby” są wartościami pożytecznymi – naprawdę są to „niestałe dobra”, które przynoszą szkodę. Wizja świata wg Sępa jest niepokojąca, pełna niebezpieczeństw (kryzys świadomości porenesansowej) i dlatego człowiek musi wykazać heroizm, aby przetrwać wojnę o własne przetrwanie. Człowiek zdany jest tylko na siebie.