Pisarze baroku

Pisarze barokowi byli już znacznie bardziej indywidualni niż pisarze średniowieczni, choć na czasy późnego baroku datuje się upadek literatury i ogólnie kultury europejskiej. Skupiano się w tych czasach nie tyle na przekazie i zagadnieniach literatury, co na formie ich przekazu – kierowanej estetyką, rozbudowaniem czy wręcz przepychem, podobnie jak miało to miejsce w sztuce. Pierwszym założeniem, jakie nosili w sobie i w swojej twórczości pisarze epoki barokowej, było zaszokowanie czytelnika, wprowadzenie go w konsternację, zdziwienie – często zaskakująca była przede wszystkim forma, nieraz zresztą powtarzająca się, jednak w głównej mierze dążono do wysokiej oryginalności zarówno gatunków czy ich odmian, jak i poszczególnych dzieł i ujęcia tematów. Można powiedzieć, że mniejszy nacisk kładziono na to, co utwór ma sobą reprezentować, zaś większą wagę przywiązywano do jego formy podawczej. Wplatano często zwroty obcojęzyczne, czy stosowano zestawienia wyrazów polskich i obcych.